Απόντες…

Ανυπαρξία. Μια μόνο λέξη αποτυπώνει τη λειτουργία της Ν.Δ. στον Πειραιά. Άφωνα τα στελέχη -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- μακριά από τις εξελίξεις σε πόλη και λιμάνι, περιμένουν με αδημονία την αποτυχία των άλλων για να πάρουν το τιμόνι. Όμως οι καιροί έχουν αλλάξει και οι Πειραιώτες δεν «μασάνε».Αναζητούν πρόσωπα; Αξιόπιστα, αληθινά, αυθεντικά. Εκεί θα παιχτεί το μέλλον. Και η Ν.Δ. είναι απούσα…

Μνήμες…

Χωρίς εκπλήξεις το συνέδριο της Ν.Δ. Επιβεβαίωσε το γνωστό «ο νικητής τα παίρνει όλα» και το «όχι σε όλα» έναντι της κυβέρνησης. Το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στο παρελθόν. Με μια διαφορά: Σήμερα τίποτα δεν είναι όπως χθες. Και η επένδυση στην αποτυχία του άλλου δεν μπορεί να αποδώσει πια. Διότι, εκτός των άλλων, είναι νωπές οι μνήμες της εξαετούς γαλάζιας αποτυχίας, μνήμες που τόνωσε ο Α. Σαμαράς, στηρίζοντας «το έργο» Καραμανλή.

Επιλογές…

Κάποιοι τεχνηέντως τα αποσυνδέουν. Αλλά η δύσκολη συγκυρία συμβαδίζει με τις πολιτικές επιλογές των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ετούτη την ώρα οι πολίτες δεν επιθυμούν «μία από τα ίδια». Δεν θέλουν δηλαδή παλαιές μουτσούνες, παιδιά του κομματικού σωλήνα και στελέχη που διέψευσαν τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους. Αυτό οφείλουν να το λάβουν υπόψη τους όσοι αποφασίζουν. Αν θέλουν να μην χάσουν τον αγώνα… από τα αποδυτήρια.

Εμείς…

Δεν είναι μόνο τα πρόσωπα. Δεν είναι το πρόγραμμα ή οι ιδέες. Σε ότι αφορά τα δημοτικά και τις τοπικές εξουσίες, το πρόβλημα είναι η αυθαιρεσία των προσώπων, η αλαζονεία και το ΕΓΩ που εξαφανίζει το ΕΜΕΙΣ. Ένας λόγος λοιπόν παραπάνω να στηρίξουμε τον «Καλλικράτη» και τους θεσμούς του διαλόγου και της συναπόφασης που φέρνει. Στη νέα εποχή δεν μπορούμε να πορευθούμε με την ενός ανδρός αρχή…

Αύριο…

Αυτή την κρίσιμη ώρα που οι πολίτες δοκιμάζονται, απαιτούνται ανατροπές και στις τοπικές κοινωνίες. Οι δημοτικές εκλογές του φθινοπώρου είναι κομβικής σημασίας για την αλλαγή νοοτροπίας. Χρειάζονται συνέργειες και πολιτικές που θα κάνουν την καθημερινότητά μας καλύτερη. Θέλουμε εκπροσώπους που θα μας σέβονται και θα κυκλοφορούν δίπλα μας στο δρόμο, νοιώθοντας ότι νοιώθουμε. Ένα χαμόγελο στη συννεφιά που μας περιβάλλει…

Στοίχημα…

Η ιστορία του «Καλικράτη» ξεπερνάει κατά πολύ αυτή του «Καποδίστρια». Αυτή η τη φορά το κρίσιμο μέγεθος είναι οι Περιφέρειες, που μπορεί να είναι η αφετηρία μιας άλλης ανάπτυξης που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο. Το επί δεκαετίες ακολουθούμενο Αθηνοκεντρικό μοντέλο έφτασε στο τέλος του. Οι νέες αιρετές περιφέρειες είναι το μεγάλο στοίχημα της χώρας…

Βάστα…

Άλλο ο δημόσιος τομέας και άλλο ο ιδιωτικός. Άλλο να πληρώνεται κάποιος από τον κρατικό κορβανά και τα λεφτά του φορολογούμενου και άλλο από τον τάδε επιχειρηματία που τα βάζει από την τσέπη του. Μιλάμε για εντελώς διαφορετικά πράγματα και πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητή η διαφορά. Εντάξει, να σωθεί η χώρα, αλλά όχι να χαθούν κατακτήσεις εκατονταετίας…