Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Άγονες… και κολύμπι!

Την ιστορία των αμαρτωλών άγονων γραμμών τη μάθαμε απ’ την καλή κι’ απ’ την ανάποδη με τον Παυλίδη και τα «άλλα κόλπα». Δυστυχώς όμως, άγονη γραμμή έχει καταντήσει και ο Σαρωνικός. Ύδρα και Σπέτσες πάμε μόνο με τα πανάκριβα, δήθεν γρήγορα, ενώ και στα Μέθανα υπάρχει πρόβλημα. Τώρα… απολαμβάνουμε τις κυβερνητικές επιτυχίες και στα Κύθηρα. Το μαύρο χάλι μας δεν περιγράφεται. Ξυπνάτε αδέρφια, σε λίγο θα πηγαίνουμε στα νησιά μας κολυμπώντας…

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

Με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις...


Είναι ευχάριστο και σημαντικό ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει δεύτερες σκέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα. Ναι μεν υπάρχει η καθαρή νίκη, ναι μεν η Ν.Δ. κατέρρευσε, αλλά η τέτοια αποχή προβληματίζει. Να, για παράδειγμα, στον Πειραιά ένας στους τρεις Πασόκους του 2007 απείχε και αυτό δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Το ΠΑΣΟΚ βαδίζοντας προς την εξουσία, οφείλει να ξεκαθαρίσει έτι περαιτέρω με ποιους θα πάει (και πως) και ποιους θα αφήσει.

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Βουλιάζουν…

Το μήνυμα δυστυχώς δεν ελήφθη. Ο πρωθυπουργός αντί να λάβει καθαρές αποφάσεις υπέρ των πολλών, των απογοητευμένων και πεσμένων, κινείται στον ίδιο παρανομαστή. Και ακόμα χειρότερα, εκείνοι που του ζητούν «λύσεις», εννοούν να διώξει τους άλλους και να βάλει αυτούς στη θέση τους. Όμως το ζήτημα δεν είναι τα πρόσωπα, είναι οι πολιτικές. Και αυτές όπως ξετσίπωτα είπε ο Παπαθανασίου, δεν αλλάζουν.

Τρίτη 9 Ιουνίου 2009

Η μάχη του Πειραιά

Οι αγώνες… και τα λάφυρα


Καλό αδιαμφισβήτητα το αποτέλεσμα για το ΠΑΣΟΚ στον Πειραιά -κυρίως στη Β΄- αλλά με πολλά ερωτηματικά για το μέλλον, αφού η αποχή έσπασε κοντέρ, ήταν από τις μεγαλύτερες σε όλη τη χώρα και αυτό πρέπει να προβληματίσει κάποιους.
Υπήρξαν στον Πειραιά εκείνοι που αγωνίστηκαν, έτρεξαν, βγήκαν περιοδείες, μόχθησαν, ο καθένας με τον τρόπο του και οι συνήθεις «πριμαντόνες» που με τον αγώνα των άλλων προσπάθησαν την Κυριακή το βράδυ να πάρουν τα «λάφυρα», ενώ ήταν απόντες από τη μάχη.
Οι Πειραιώτες είδαν ποιοι βγήκαν στους δρόμους, ποιοι βοήθησαν, ποιοι έτρεξαν, ποιοι έγραψαν για το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου και ποιοι επέλεξαν τις δημόσιες σχέσεις και τον αγώνα… μέσα από τις κλιματιζόμενες γιάφκες τους.
Και οι από πάνω γνωρίζουν ασφαλώς και τώρα μαθαίνουν περισσότερα -υπάρχει και ο Γιάννης Μίχας που είχε τον πανελλαδικό συντονισμό και γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα- αλλά και ο Χρήστος Παπουτσής που είδε τι συμβαίνει εδώ, αυτούς που ίδρωσαν αλλά και τη μιζέρια σε όλη της την έκταση.
Κάποιοι μάλιστα, προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τις ευρωεκλογές για να «βραχυκυκλώσουν» την κατάσταση και την πραγματική εικόνα στον Πειραιά, με παιδική προπαγάνδα, αλλά και αυτό δεν έπιασε…

Οι παρόντες και οι απόντες…
Είναι προφανές, ότι η ερμηνεία του αποτελέσματος στον Πειραιά δεν πρέπει να γίνει μυωπικά και με παραμορφωτικούς φακούς, σύμφωνα με το στενό συμφέρον του καθενός, ούτε να χρησιμοποιηθεί ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ από τους μεγάλους απόντες που θέλουν να κρύψουν τις ευθύνες τους, την πραγματική τους απέχθεια για τον Παπανδρέου και την αγωνία τους για το μέλλον.
Εννοείται πως πρέπει να στρατευθούν ενόψει των εθνικών εκλογών που έρχονται ΟΛΕΣ οι δυνάμεις και να μην υπάρχουν επιλεκτικοί αποκλεισμοί και αυτό πλέον είναι ευθύνη της καθοδήγησης. Εννοείται πως δεν πρέπει να συνεχιστεί το χάϊδεμα των αυτιών των υπεύθυνων για τα χάλια που μας προσβάλλουν.
Εξυπακούεται πως πρέπει να γίνει αξιολόγηση της πραγματικής προσφοράς ενός εκάστου και να σφυρηλατηθεί μια πραγματική συλλογικότητα σε όλα για να πάνε καλύτερα τα πράγματα -γιατί με τα σημερινά δεν μπορεί να είναι κανείς απόλυτα ευχαριστημένος.
Το… «Πειραϊκό μοντέλο» δεν είναι θελκτικό για εκείνους που δεν προσήλθαν στην κάλπη και δεν αρκεί να ψηφιζόμαστε μόνο επειδή οι αντίπαλοι τα έκαναν μούσκεμα, γιατί αύριο -που ξέρεις;- μπορεί να αλλάξουν και να ξαναμείνουμε… μπουκάλα.
Αυτό μπορεί να μην αφορά κάποιους κατέχοντες αξιώματα με τη δική μας ψήφο -άλλωστε θεωρούν ότι βρίσκονται εκεί ψηλά… με ίδιες δυνάμεις και όχι με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ!!!- αλλά αφορά τους πολίτες του Πειραιά που θέλουν ανατροπή και αλλαγή και ενοχλούνται με το «Πειραϊκό μοντέλο» των λαφυραγωγών.

Ανιδιοτέλεια και συλλογικότητα…
Πάντως, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όσους αγωνίστηκαν στις νομαρχιακές επιτροπές, με τον τρόπο που αγωνίστηκαν -μπορούν και καλύτερα στο μέλλον- και σε όσα στελέχη έτρεξαν ανιδιοτελώς στην Α΄ και Β΄ Πειραιά για να πάρει το ΠΑΣΟΚ αυτούς τους ψήφους.
Για να πάρουμε όμως την πρωτοβουλία των κινήσεων, πρέπει να σηκωθούν τα μανίκια όπως είπε ο Γιώργος Παπανδρέου, να υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός με ΟΛΟΥΣ σε διάταξη μάχης, γιατί μπορεί να κερδήθηκε μια μεγάλη μάχη, το πρώτο ημίχρονο, αλλά για να κερδηθεί το δεύτερο, ο πόλεμος, απαιτείται κάτι παραπάνω.
Κυρίως να διδαχθούν όλοι από τα λάθη τους, να μην σπρωχθούν τα σκουπίδια κάτω απ’ το χαλί, να υπάρξει πραγματική πανστρατιά, συλλογικότητα και όχι καπετανάτα που δείχνουν αλαζονεία και προκλητική οίηση…
Έρχονται εθνικές εκλογές, αμέσως μετά δημοτικές και οι συμπεριφορές όλων θα παίξουν ρόλο στη διαμόρφωση των πραγμάτων. Ότι κάνεις σήμερα το βρίσκεις αύριο μπροστά σου…

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009

Δεν πήραν το μήνυμα…

Οι κάλπες άνοιξαν με εκκωφαντικό θόρυβο. Θόρυβο που έκαναν πως δεν άκουσαν στη Ρηγίλλης. Όμως ο θυμός και η απογοήτευση δεν κρύβονται. Και φάνηκαν στα μάτια και τα λόγια του πρωθυπουργού στο Ζάππειο. Τίποτα δεν κατάλαβε ο κ. Καραμανλής. Μόνο γενικότητες για «κακές συμπεριφορές» και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Δεν πειράζει. Ήδη άρχισε το δεύτερο και κρίσιμο ημίχρονο… με αποβολή από τα αποδυτήρια, εκείνων που συνεχίζουν αλαζονικά να υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών. Καραμανλής και Παπαθανασίου συνεχίζουν στην ίδια ρότα, όπως μας είπαν. Για το καλό μας!
Για να δούμε, αν θα κάνουν παγκόσμιο ρεκόρ, να κοροϊδέψουν τόσους πολλούς για τόσο πολύ. Η ζωή όμως άλλα δείχνει και εδώ είμαστε να το επιβεβαιώσουμε.

Άλλα κόλπα…


Σημειώνω μερικές παρατηρήσεις ουσίας, για να μην μπερδεύουν τα παπαγαλάκια τον κοσμάκη:
Παρατήρηση πρώτη: Κάποιοι διαπλεκόμενοι που ήθελαν να κοντύνουν το Γιώργο Παπανδρέου έθεσαν προ καιρού το περίφημο όριο του 3%, που αν δεν έπιανε θα είχε πρόβλημα. Τελικά όχι μόνον το έπιασε, αλλά το υπερέβη κατά 50%...
Παρατήρηση δεύτερη: Κάποιοι ανέβασαν δημοσκοπικά τη διαφορά τρεις μέρες πριν τις εκλογές σε μεγάλα ύψη, ασφαλώς επίτηδες. Βοήθησαν έτσι τη Ν.Δ. να μεγαλώσει τη συσπείρωσή της, δημιουργώντας πλαστή εικόνα.
Παρατήρηση τρίτη:
Το ίδιο και χειρότερα συνέβη με τις περίφημες δημοσκοπήσεις έξω από την κάλπη που επίσης έφτιαξαν κλίμα μεγάλης διαφοράς για να πετύχουν την «αποσυμπίεση» και τη σύγχυση αργότερα.
Τέταρτον: Επανήλθαμε με ευθύνη του υπουργείου εσωτερικών σε ακραία φαινόμενα φαιάς προπαγάνδας, αφού με άθλιο τρόπο έγινε και η εισαγωγή των αποτελεσμάτων ώστε ο πρωθυπουργός να μιλήσει σε παραπληροφορημένο λαό, με τη διαφορά να είναι δήθεν στο 2,5, ενώ στην πραγματικότητα υπερέβαινε το 4%, αλλά αυτό το έμαθαν όλοι όταν ξύπνησαν!
Αυτά είναι τα πραγματικά δεδομένα, αυτή η αλήθεια από την οποία κανένας πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί…


Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

Ψήφος ανατροπής…

Ο κύβος ερρρίφθη! Ο ελληνικός λαός αποφάσισε να δείξει την πόρτα της εξόδου στη Νέα Δημοκρατία και τον Κώστα Καραμανλή. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου ήταν μεγάλη. Οι κάλπες ανέτρεψαν το πολιτικό σκηνικό και ανέδειξαν καθαρά μια νέα πλειοψηφία. Η χώρα γυρίζει σελίδα. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι θέμα χρόνου. Μια νέα πορεία αρχίζει. Μια νέα ελπίδα γεννιέται. Ένα νέο στοίχημα πρέπει να κερδηθεί…

Πικρές αλήθειες για τη διαχείριση των απορριμμάτων και το εργοστάσιο καύσης στο Σχιστό!

Η τοποθέτησή μου στην ημερίδα της δημοτικής παράταξης «Αλλάζουμε Κερατσίνι Δραπετσώνα - Επόμενη μέρα». Καταρχάς να πω… όχι άλλο κάρβουνο...