Πέφτουν οι μάσκες…

Η δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά. Αυτή η απλή μα τόσο περιεκτική ατάκα του Ανδρέα Παπανδρέου έρχεται και πάλι στο μυαλό μας αυτές τις μέρες, με αφορμή όσα βλέπουμε, όσα γίνονται, όσα μας πληγώνουν και μας εκθέτουν. Πραγματικά οι άνθρωποι… έσπασαν όλα τα κοντέρ, αφήνουν τα προσχήματα και δείχνουν τον παλιό κακό τους εαυτό. Την Κυριακή στην κάλπη, θα πέσουν και οι μάσκες…

Η ζωή τραβάει την... κατηφόρα!

Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος. Με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στα πρόθυρα νευρικής κρίσης να προαναγγέλλει προφυλακίσεις των παιδιών και των γυναικών, αυτών που οι ίδιοι τους άφησαν να την κοπανήσουν! Μιλάμε για το άκρον άωτον της κατηφόρας. Πιάσαμε πάτο, τον τρυπήσαμε κιόλας. Λογικές Φαρ Ουέστ υποκαθιστούν το κράτος δικαίου. Ελλάς 2009.

Χατζηδάκης... στην Κορώνη

Μήπως είσαι από τα Τρίκαλα;

Μήπως είσαι συνεργάτης του υπουργού μας;

Εάν ναι -όποιο από τα δύο και να ’σαι- τότε… προσλαμβάνεσαι!Απίστευτο και όμως αληθινό. Ο υπουργός, δικαιοσύνης τότε, κ. Χατζηγάκης προσέλαβε κοντοχωριανούς, συνεργάτες και κολλητούς στο υπουργείο του, με συνέντευξη, αποκλείοντας όλους τους άλλους! Το ΑΣΕΠ κήρυξε παράνομες τις προσλήψεις. Αλλά η ξεφτίλα παραμένει και εκθέτει τη σεμνή και ταπεινή κυβέρνηση…

Η ψήφος είναι βόλι…

«Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, χωρίς εμένα».
Όταν άλλοι αποφασίζουν για μας, η απουσία από τις εξελίξεις, είναι βούτυρο στο ψωμί όσων θέλουν να συνεχίσουν την πολιτική που μας καταδικάζει. Αυτό και μόνο πρέπει να οδηγήσει την Κυριακή κάθε ενεργό και σκεπτόμενο πολίτη στην κάλπη. Η κυβέρνηση που συνεχίζει αμετανόητη να σφυρίζει αδιάφορα στα προβλήματά μας, πρέπει να πάρει το μήνυμα. Η ψήφος μας είναι η δύναμή μας.

Παιχνίδια στον ΟΣΕ με το mall Πειραιά

Ιδού τα νέα μαντάτα για το εμπορικό κέντρο-μαμούθ που θέλει να κάνει στο λιμάνι ο ΟΣΕ, ακριβώς πάνω από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Οργανισμού! Στο διαγωνισμό που έγινε προχθές για το έργο κατασκευής, έκαναν πίσω οι υποψήφιοι επενδυτές. Τα τρία κοινοπρακτικά σχήματα (Ελλάκτωρ- Lamda Development, Τεχνική Ολυμπιακή- Ρlaza Centers και Ακροπόλ Χαραγκιώνης Ιντρακάτ- Γαντζούλας) που είχαν εκδηλώσει αρχικά ενδιαφέρον για το εμπορικό κέντρο, τελικά δεν κατέθεσαν δεσμευτικές προσφορές. Γιατί;Διότι τα όλα τα επιχειρηματικά σχήματα, σε αγαστή συνεργασία, διαφωνούν με τους όρους του διαγωνισμού που έβγαλε στον αέρα ο ΟΣΕ - θέλουν ακόμα μεγαλύτερη δόμηση και έναν επιπλέον όροφο, δεν τους φτάνει το χάλι που πάει να δημιουργηθεί!
Βάσει των σχεδίων του ΟΣΕ, στον ισόγειο χώρο του νέου κτιρίου που θα δημιουργηθεί προβλέπεται να λειτουργεί ο νέος σιδηροδρομικός σταθμός του Πειραιά. Ακριβώς πάνω από τον σταθμό, σε πέντε ορόφους, προβλέπεται να αναπτυχθεί το εμπορικό κέντρο. Όμως οι… καλοί επενδυτές προκειμένου να μετάσχουν στον διαγωνισμό ζητούν και έκτο όροφο, κάτι που ήδη προκαλεί τις έντονες αντιδράσεις όλων των φορέων του Πειραιά, που διαφωνούν με την όλη φιλοσοφία του έργου φυσικά. Ήδη κάποιοι μιλούν για «ύποπτες μεθοδεύσεις, προκειμένου το έργο να καταλήξει σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες» με απευθείας ανάθεση.

Η ουσία όμως είναι ότι ο ΟΣΕ -το κράτος δηλαδή- γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον Πειραιά, δεν ρωτάει κανέναν, ούτε τη Νομαρχία, ούτε το Δήμο, ούτε τους εμπόρους και κινείται ως δύναμη κατοχής στην πόλη!
Μήπως κάποιος πρέπει να τους υπενθυμίσει ότι ο Πειραιάς ανήκει στους Πειραιώτες;

Η στρατηγική της ήρεμης δύναμης

Η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να κινηθεί επί της ουσίας, αρνούμενος να ακολουθήσειτον πρωθυπουργό στην στρατηγική της πόλωσης, φέρνει στο μυαλό μας τον Φρανσουά Μιτεράν και τον Ανδρέα Παπανδρέου που άλλαξαν τη ροή των πραγμάτων στη Γαλλία και την Ελλάδα και έβαλαν τη σφραγίδα τους σε μια ολόκληρη εποχή, αφήνοντας δημιουργικά τα ίχνη τους.
Με «ήρεμη δύναμη» μπορούμε να απαντήσουμε στα μεγάλα σημερινά προβλήματα του πολίτη, δίνοντας ελπίδα για το μέλλον της νέας γενιάς και αυτή η στρατηγική ταιριάζει και έλκει τους ενεργούς και σκεπτόμενους πολίτες που έχουν βαρεθεί τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

Αιχμάλωτος…

Εγκλωβίστηκε για τα καλά ο πρωθυπουργός. Αιχμάλωτος στη δίνη της πολιτικής των συγκαλύψεων και του στρουθοκαμηλισμού που επώασε ο ίδιος, επενδύει στην πόλωση. Άφησε στην άκρη τον ψεύτικο καθωσπρεπισμό του και, κυριολεκτικά, «χτυπιέται» στις πλατείες και τις ρούγες. Εγκατέλειψε τη θαλπωρή των κλιματιζόμενων γραφείων και βγήκε έξω. Αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που πονάει. Μια πραγματικότητα που βασανιστικά κλείνει τον πολιτικό του κύκλο. Ο κύβος... ερρίφθη!